De manier waarop deze fotograaf kunstenaar de wereld het universum vastlegt vraagt erom gedeeld te worden. Volledig scherm en HD zijn een vereiste.
Zijn andere projecten zijn ook de moeite waard, voor de avontuurlijk-ingestelde doe-het-zelver: hier een kijkje achter de schermen.
Geen reacties • een andere wereld • ¶ •
Let's talk tweezers. Magnetic tweezers, that is - de lekenversie. Toegegeven niet het meest spannende verhaal op deze site, ondanks dat interessant en momenteel niet weg te denken uit mijn dagelijks bestaan. Voor het nageslacht zullen we maar zeggen. De techniek bestaat inmiddels al een aantal decennia, en het woord 'magnetic' verraadt al een goed deel van het verhaal. De kracht van deze truc schult in het feit dat het concept zelf - alsmede het opzetten van een experiment - vrij eenvoudig is, terwijl er toch gecompliceerde systemen op het niveau van een enkel molecuul mee onderzocht kunnen worden.
Zoals eerder beschreven voer je je experiment uit in een vloeistofcel ter grootte van een microscooppreparaatplaatje. Deze zogenaamde flow cell bevindt zich in een microscoop-opstelling, met bijbehorende lichtbron, objectief en camera voor beeldregistratie. Verder komt er nog één attribuut bij kijken: de magneet natuurlijk.
lees verderGeen reacties • smb • ¶ •
Single-molecule techniek, wat is dat eigenlijk? Welnu, een korte inleiding. In de wereld van het hele kleine, het onderzoek naar (de werkingsmechanismen van) het leven, cellen of onderdelen hiervan, loop je vaak tegen zeer moeilijk achterhaalbare vraagstukken aan. Nu zijn er grofweg twee manieren om tegen dit soort vraagstukken aan te kijken.
Me volledig bewust van het feit dat ik nu generaliseer - daarnaast ook absoluut niet de eerste die hier woorden aan vuil maakt - maar voor het gemak bestaat er de biologen- en de fysici-aanpak. Eerstgenoemden worden
lees verderGeen reacties • smb • ¶ •
Dat een promotieonderzoek van vier jaar een vrij lange periode is om ergens helemaal in te duiken, zal haast eenieder beamen. Maar eenmaal begonnen aan zo'n traject, lijkt de tijd die je voor je onderzoek hebt gekregen ineens toch een stuk minder onmetelijk. Na vier maanden acclimatiseren, inlezen, experimenteren en bijleren in Delft, moet mijn eigen project nog goed en wel beginnen. Eén twaalfde voorbij; de eerste maand van mijn PhD-'jaar' verleden tijd. Wat heb ik in vredesnaam afgelopen tijd uitgespookt?
lees verderGeen reacties • promotieperikelen • ¶ •
Onder de noemer Je Moet Wat: zelf een waar ledikant uit de grond stampen. Omdat het kan, maar belangrijker nog omdat een negatief ruimteoverschot mij ertoe verplichtte. Tevens draait een beetje Delftenaar daar z'n hand natuurlijk niet voor om. Daarnaast leven we in 2012, dus eerst digitaal uitwerken zo'n plan.
Aanschouw na de jumper de werkelijkheid.
lees verderGeen reacties • Oh oh Den Haag • ¶ •
In het licht van mijn overstap naar de wetenschap, besloot ik dat het tijd was voor een populair wetenschappelijk boek van een wetenschapper die erg op mijn bewondering kan rekenen: Richard Dawkins. Dawkins is een van de weinige wetenschappers die zich tot het selecte clubje van bij-het-brede-publiek-bekende-geleerden kan rekenen.
Deze Britse evolutiebioloog hield tot 2008 in Oxford dan ook de Charles Simonyi Professorsstoel ter bevordering van het begrip van de wetenschap bij het brede publiek. Duidelijk dus dat hij daar in ieder geval wist wat hem te doen stond. Of je hem nou hoort spreken, of één van zijn vele boeken leest, deze man weet helder, boeiend en met een prachtig brits gevoel voor humor de essentie van een bepaalde theorie te verduidelijken.
lees verderEén reactie • science stuff • ¶ •
En niet vergeten tanden te poetsen.
Begin september zijn het moppie en ik een week of twee de Zwitserse Alpen ingetrokken. Heerlijk aan het eind van de zomer; het weer is nog om over naar huis te schrijven (wat we dan ook hebben gedaan) en het toeristenhoogseizoen is reeds achter de rug. Kortom, ideale omstandigheden om flink te bewegen en met volle teugen te genieten van ongerepte bergtaferelen.
Vele hoogtemeters zijn gemaakt, zowel te voet als met mountainbikes, geen uitdaging achtten wij te groot. Hier volgt een sfeerimpressie in woord en (veel) beeld.
lees verderEens een keer niet je zuurverdiende spaarcenten in wapenhandel, kinderarbeid of vervuilende industrieën beleggen? Dat kan, en deze eerlijke jongens helpen je daarbij. Hippe graphics krijg je er gratis bij, deze zijn zonder dierenleed/mensensmokkel/kernbommen/unfairtrade tot stand gekomen.
Toen ik Mike Rowe's Dirty Jobs op de Discovery Channel een jaar of drie geleden voor het eerst zag, was ik meteen verkocht. De manier waarop hij zijn programma maakt is uniek, dit kon niet anders dan tot een wereldwijd succes leiden. Voor degenen die het niet kennen: een echte aanrader, op de U-buis zijn vele fragmenten te vinden. Hieronder vertelt hij het zijn verhaal achter een paar jaar Dirty Jobs aan een TED-publiek, op een afwisselend humoristische en inspirerende manier.
